مسیر

مذاهب اهل سنت مذهب حنفی ابو حنيفه« ولادت و وفات و افكار وفضائل»
 
ابو حنيفه« ولادت و وفات و افكار وفضائل» چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 2
بدخوب 
مذاهب اهل سنت - مذهب حنفی

ابو حنيفه« ولادت و وفات و افكار وفضائل»

جناب ابو حنيفه نعمان بن ثابت

ولادت:در سال 80 هجري به دنيا آمده است

وفات: در سال 150 هجري از دنيا رفته است.

بزرگ ترين و مفصل ترين كتاب در شرح حال او: توسط استاد محمد ابو زهره است كه از شخصيت‌هاي برجسته و بلند آوازه معاصر اهل سنت است و بعضي از او به امام ابو زهره تعبير مي كنند و فارغ التحصيل دانشگاه الازهر بوده و در همانجا، در سطوح عاليه تدريس مي كرده و عضو مجلس اعلاي بحوث علميه و رئيس دانشكده شريعت و قائم مقام دانشگاه حقوق و دراسات اسلامي دانشگاه الازهر بوده است.

ايشان كتابي دارد در حدود 600 صفحه به نام «ابو حنيفه، حياته و آثاره» كه كتابي مفصل است .

اصل ونسب: ابو زهره در كتاب «ابو حنيفه، حياته و آثاره» در بخش 11، ص15 اين تعبير را دارد:

و ابو حنيفه هو ثابت بن زوطي الفارسي فهو فارسي النسب، ... ، أصله من كابل.

ابوحنيفه، پدرش ثابت است و زبانش فارسي بوده و نَسَبَش فارسي است، ... ، جد اعلايش از كابل بوده است.

پس، رئيس اولين مذهب اهل سنت، فارس زبان و ايراني بوده است. البته، در آن زمان، كابل جزء سرزمين ايران بود.

سابقه:جناب شهرستاني در الملل و النحل، ج1، ص140 در رابطه با ابوحنيفه می گوید: كه او جزء مبارزين زمان بني عباس بوده و با منصور، رابطه خوبي نداشت:

إنه إنما بايع محمد ابن عبد الله الإمام أيام المنصور، حتى رفع الأمر إلى المنصور فحبسه حتى مات في الحبس.

چون با محمد بن عبدالله كه از فرزندان زيد و امام حسن (عليه السلام) بود، بيعت كرد و در خفاء، او را تأئيد مي كرد، منصور دوانيقي او را زنداني كرد و در زندان مرد.

برخي مي‌گويند كه او را مسموم كرد. در حقيقت، نسبت به برخي از مبارزان آن زمان، نظر خوبي داشت.

مرحوم مامقاني، از رجال نويسان مشهور شيعه، صاحب كتاب تنقيح المقال كه از كتاب‌هاي كم نظير رجالي شيعه است و اخيرا هم تجديد چاپ شده است، در چاپ قديم آن، ج3، ص272 در شرح حال ابو حنيفه مي نويسد:

لأنه كان يفتي بإمامة إبراهيم و محمد بن عبد الله بن الحسن بن الحسن و هما اللذان ادعيا الإمامة في زمان الدوانيقي ...،‌ و الذي أعتقده أن قوله بالرأي و الاستحسان و القياس، أوقع التنافي بين أفعاله و أقواله.

او معتقد به امامت ابراهيم و محمد بن عبد الله بن حسن بن حسن بوده است و بصورت مخفيانه، فتوا به نفع اين دو و به ضرر حكومت مي داده است و قائل به رأي و قياس و استحسان بوده و دچار تضاد و تنافي در اقوال بود.

 

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد