معنی واژه « شيعه » و «سنی »در قرآن و سنّت چاپ
امتیاز کاربر: / 14
بدخوب 
پنجشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۸۸ ساعت ۱۵:۱۵

واژه « شيعه » در قرآن و سنّت

الف)كلمه« شيعه» در قرآن :

در مورد پيروان راستين انبياي الهي به‏كار رفته است:

1- صافات : 83 =( وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيم ) « ابراهيم از شيعيان اوست » .

ضمير « شيعته » در ظاهر قرآن ، به حضرت ابراهیم برمى‏گردد ، ولي در بسياري از تفاسير شيعه و سنّي نوشته‏اند كه به حضرت محمد(ص) نيز برمى‏گردد.

قرطبي ، الجامع لأحكام القرآن ، ج15، ص91؛ شوكاني فتح‏القدير ، ج4ص 99قاضي عياض ، الشفا بتعريف حقوق المصطفي ، ص46 ؛ قندوزي حنفي ينابيع الموده ، ص 17 ؛ ابن جوزي ، زاد المسير 6 ، ص300 ؛ طبري ، جامع البيان ، ج23 ، ص44 و...

2-همچنين در قرآن كريم آمده است : ( . . . هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ . . . ) ؛ قصص : 15 : اين از شيعيان موسي عليه السلام ، و ديگري از دشمنان وي بود .

ب)كلمه «شيعه» از زبان پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم:

در احاديث اهل سنّت و شيعه بر پيروان پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم و پيروان‏اميرمؤمنان عليه السلام و اهل‏بيت عليهم السلام اطلاق شده است :

در تفسير آيه( ...أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ) ( بيّنه : 7 ) آمده قال رسول اللَّه صلي الله عليه و آله وسلم : هم أنت و شيعتك يا علي.

سيوطي در الدُّرالمنثور ، ج8 ، ص589 ؛ آلوسي در روح المعاني ، ج30 ، ص207 ؛ حاكم حسكاني در شواهد التنزيل ، ج2 ، ص459؛ گنجى‏شافعي در كفاية الطالب 246 و احاديث بسيار فراواني در منابع حديثي شيعه و سني آمده است.


واژه «اهل‏سنّت و سنّي» در قرآن و سنّت:

در قرآن و احاديث پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم ، حتّي در كلمات اصحاب نيز يافت نمى‏شود .

 

آخرین به روز رسانی در چهارشنبه ۰۱ مهر ۱۳۸۸ ساعت ۰۵:۴۰