مسیر

جناب عمر بن خطاب علم جناب عمربن خطاب حدیث ساختگی علم عمر در برابر علم علی(ع)
 
حدیث ساختگی علم عمر در برابر علم علی(ع) چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 1
بدخوب 
جناب عمر بن خطاب - علم جناب عمربن خطاب

حدیث ساختگی علم عمر دربرابر علم علی(ع)

شيعه و سنى درباره ايمان و علم على عليه‏ السلام در كتابهاى خويش نقل كرده‏اند.

1- به عنوان مثال محب طبرى در «الرياض النضرة» درباره ايمان على عليه‏السلام از قول جناب عمر چنين روايت مى‏كند:

أشهد على رسول اللّه سمعته وهو يقول: (لو أنّ السماوات السبع والارضين السبع وضعت في كفة ووضع ايمان على في كفة لرجح ايمان علىّ).

جلد سوم رياض، ص 206، تحت عنوان: «ذكر رسوخ قدمه في الايمان». و ابن مغازلى در حديث شماره 330 از مناقب.

يعنى عمر گفت كه من شهادت مى‏دهم و شنيدم كه رسول خدا(ص) چنين فرمود: «اگر هفت آسمان و هفت زمين در يك كفه ترازو قرار داشته و ايمان على ( عليه‏ السلام ) در كفه ديگر، ايمان آن حضرت از آنها سنگين‏تر خواهد بود»

2- نيز آنچه كه درباره علم آن حضرت گفته شده و كافي است حديث متفق عليه نبوى كه: «أنا مدينة العلم وعلى بابها» و به تعبير آنچه كه در سنن ترمذى آمده: «أنا دار الحكمة وعلى بابها»

آرى نبايد خليفه ثانى از اين قافله عقب بماند لذا گفته‏اند:

عن ابن عمر قال: سمعت رسول اللّه (ص)قال: بينا أنا أتيت بقدح لبن فشربت.. ثمّ أعطيت فضلى عمر بن الخطاب. قالوا فما اولته يا رسول اللّه قال: العلم.

يعنى: ابن عمر مى‏گويد: از رسول خدا (ص) شنيدم كه فرمود: در خواب ديدم كه كاسه‏اى شير به من داده شد. آن را نوشيدم و بقيه آن را به عمر دادم. گفتند تعبيرش چيست؟ فرمود: علم.

صحيح بخارى، ج 1 ص 31، كتاب العلم، باب فضل العلم، و ج 5 ص 13، باب مناقب عمر، و ج 9 ص 45 و 50 و 52، كتاب الاكراه، بابهاى «اللبن» (و باب بعد از آن) و «اذا أعطى فضله غيره في النوم»، و «القدح في النوم»صحيح مسلم، ج 4 ص 1859، كتاب فضائل الصحابة، باب 2، ح 16.سنن ترمذى، ج 4 ص 467، كتاب الرؤيا، باب 9، ح 2284، و ج 5 ص 578، كتاب المناقب، باب 18، ح 3687.

واضح است كه جاعل اين روايت مى‏خواهد بگويد كه زيادى علم رسول خدا (ص) به عمر داده شد يا آنكه ظرف علمى را كه آن حضرت نوشيد از همان ظرف عمر هم نوشيد و چون حضرتش شهر علم است عمر هم بايد بهره‏اى از آن علم سرشار برده باشد.

اما از نظر دلالت:

لازمه حديث فوق اين است كه عمر داراى علم زيادى بوده و لا اقل يكى از علماى اصحاب بوده باشد. قبل از آنكه وارد مصاديق علم او و احاطه‏اش به آيات و روايات نبوى بشويم مختصرى از قدرت يادگيرى عمر را مورد توجه قرار مى‏دهيم:

ابن جوزى درباره فضائل عمر كتاب مستقلى تأليف كرده و در آن آنچه كه در تعريف او گفته شد نقل كرده است از جمله در ص 191

از ابن عمر چنين مى ‏نويسد:

«تعلم عمر سورة البقرة في ثنتى عشرة سنة فلما ختمها نحر جزورا»

يعنى: عمر در مدت 12 سال سوره بقره را ياد گرفت و چون آن را تمام كرد شترى قربانى نمود.

علامه امينى رحمه ‏الله در ج 6 الغدير ص 196 از تفسير قرطبى با سند صحيح و چند نفر از علماى اهل سنت قول ابن عمر را نقل مى ‏كند.

ابن أبي الحديد هم در ج 12 شرح نهج البلاغه ص 66 عبارت مذكور را نوشته ولى در ج 10 كتابش ص 21 مى ‏نويسد كه او در مدت 12 سال آن را حفظ كرد.

اين گفته ابن أبي الحديد گر چه مخالف آن چيزى كه ديگران نقل كرده‏اند مى‏ باشد ولى با اين حال نشان از ضعف حافظه او است.

نمونه آن روايتى است كه بخارى در صحيحش از طارق بن شهاب نقل كرده است كه:

سمعت عمر يقول: قام فينا النبى(ص)مقاما فاخبرنا عن بدء الخلق حتى دخل اهل الجنة منازلهم واهل النار منازلهم. حفظ ذلك من حفظه ونسيه من نسيه». (ج 4 صحيح ص 129 ابتداى كتاب بدء الخلق)

يعنى رسول خدا (ص) براى ما خطبه خواند و از ابتداى خلق، ما را آگاه كرد تا آنجا كه اهل بهشت داخل بهشت و اهل جهنم داخل جهنم شدند. گروهى آن را حفظ كردند و گروهى نيز فراموش نمودند.

معلوم مى ‏شود كه عمر خود از آنان بود كه چيزى از آن را حفظ نكرد وإلاّ نقل مى‏كرد. چه آنكه يكى از افتخارات أصحاب، نقل روايت از رسول خدا (ص) بوده است.

 

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد