مسیر

مذاهب شیعه غالیان موضع گیری شدید «شیعۀ دوازده امامی» در برابر مسالۀ غلو و غالیان
 
موضع گیری شدید «شیعۀ دوازده امامی» در برابر مسالۀ غلو و غالیان چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 3
بدخوب 
مذاهب شیعه - غالیان

موضع گیری شدید «شیعۀ دوازده امامی» در برابر مسالۀ غلو و غالیان

شیعۀ دوازده امامی در برابر مسالۀ غلو و غالیان موضع گیری شدیدی دارد. همین موضع گیری هم  مذهب تشیّع را در میان سایر مذاهب منحصر به فرد كرده است.

هیچ كدام از مذاهب اسلامی دیگر به اندازۀ شیعۀ دوازده امامی در برابر این مساله موضع گیری قاطعانه و شدید نداشته است. زیرا حقایق و ویژگی های مذهب تشیّع با تصورات منحرف غالیان متفاوت و مخالف است. مذهب شیعۀ دوازده امامی به دلیل این كه حقایق و ویژگی های خود را از قرآن كریم و سنّت صحیح استخراج كرده است، از ابتدا تا انتها با مفاهیم غلو آمیز و تاثیر پذیرفته از دین مجوسی، آیین بت پرستانه و غنوصی(غنوص در لغت به معنای معرفت است. و در اصطلاح، دستیابی به نوعی از كشف و شناخت معارف بلند و یا ادراك درونی و بی واسطۀ این معارف است. (نشأة الفكر الفلسفی، ج1، ص186 نوشتۀ النشار)؛ تمامی فرقه های منحرف و بت پرستانه، فرقه های هندو مانند: براهمه، تناسخیه و ... تحت عنوان غنوصیه قرار می گیرند همچنین مذاهب زردشتی و مانوی.)هیچ گونه تلاقی ندارد.

مذهب شیعۀ دوازده امامی با پی ریزی شاكلۀ خود بر ویژگی هایی كه تا ابد از قرآن و سنّت جدایی ناپذیر است، لحظه ای هم به ضمیمه كردن غلو و غالیان به اسلام نیاندیشیده است. بلكه مذهب شیعۀ دوازده امامی تلاش می كند تا غالیان را از تصورات بت پرستانه نجات داده، به اسلام پیوندشان دهد. مذهب شیعۀ دوازده امامی بسیاری از غالیان را از عقاید بت پرستانه نجات و به اسلام پیوند داده است.

بدون شك اگر فرقۀ وهّابیت موضع گیری های شیعۀ دوازده امامی را در برابر غالیان می دانست، هیچ گاه میان شیعۀ دوازده امامی و فرقه های غالی خلط نمی كرد.

موضع مذهب شیعۀ دوازده امامی در برابر تصورات بت پرستانۀ غالیان

مذهب شیعۀ دوازده امامی نقش بزرگی در نجات مسلمانان از عقاید بت پرستانه و تصورات منحرفانۀ غالیان داشته است و اگر مجاهدت های بزرگ مذهب شیعۀ دوازده امامی در رویارویی با غلو و غالیان نبود، محدود كردن تصورات انحرافی غالیان ممكن نبود.

1-تمامی دوازده امام شیعه از حضرت علی (علیه السلام) تا حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) در صدها سخن از كلماتشان- كه در كتاب های حدیثی شیعه مكتوب شده- مقام و جایگاه انسان را روشن كرده اند و به این نكته تصریح كرده اند كه انسان هر چه هم در مراتب كمال انسانی رشد كند باز هم محال است كه از مقام بندگی به مقام الوهیت برسد و محال است كه به ویژگی های ذات پروردگار دست یابد.

آنچه كه ما در تمامی سخنان اهل بیت (علیهم السلام) می یابیم این اقتضا را دارد كه بندگی خداوند شامل تمامی موجودات می شود؛ خداوند در الوهیت یكتاست و این ویژگی تنها مخصوص پروردگار است.

اساس انحراف غالیان در خدا دانستن انسان و یا دادن برخی از ویژگی های خداوند به بندگان، نمایان می شود.

امام جعفر صادق (علیه السلام) از پدران بزرگوارش این گونه نقل كرده: ((پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: مرا از حقّم بالاتر نبرید، زیرا خداوند تعالی پیش از این که من را به پیامبری برگزیند، بندۀ خود قرار داده.))- ر.ك به روایاتی كه عبد الحلیم الجندی در كتاب ((الامام الصادق)) نقل كرده است

امامان شیعه در ارائۀ این حقیقت یعنی ((خدا مرا بندۀ خود قرار داد)) به تفصیل سخن گفته اند. زیرا این سخن نشان می دهد كه مقام انسان هر چه هم به درجه های بالای كمال برسد، همان مقام بندگی خداوند تعالی است. امام علی (علیه السلام) این گونه می فرماید: ((...مبادا دربارۀ ما غلو كنید. بگویید: ما بندگان پرورش یافتۀ (خدا) هستیم...))

امام رضا (علیه السلام) می فرمایند: ((كسی كه امیرمومنان (علیه السلام) را از بندگی خدا بالاتر ببرد، جزو كسانی است كه خداوند بر او خشم گرفته و جزو گمراهان است.)) -همان مدرک

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:((... آیا علی (علیه السلام) همانند دیگران نمی خورد و نمی آشامید؟ آیا همانند سایر انسان ها ازدواج نمی كرد و محدث نمی شد؟ با تمام این احوال او در برابر خداوند نمازگزاری خاكسار و متواضع بود و به درگاه الاهی بسیار دعا و توبه می كرد. آیا با این ویژگی ها او می تواند خدا باشد؟ به خدا قسم اگر با این اوصاف ایشان خدا باشند، پس همۀ شما هم خدا هستید؛ زیرا در این خصوصیات كه همگی بر مخلوق بودن دارندۀ آن دلالت دارند، با حضرت علی (علیه السلام) مشتركید.)) - همان مدرک

 

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد