مسیر

توسل آیات واحادیث تائید کننده توسل اگر توسل شرک است، پس چرا خداوند سبحان در قرآن نام رسول خود را در ردیف نام خود آورده است؟-n2
 
اگر توسل شرک است، پس چرا خداوند سبحان در قرآن نام رسول خود را در ردیف نام خود آورده است؟-n2 چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 1
بدخوب 
توسل - آیات واحادیث تائید کننده توسل

اگر توسل شرک است، پس چرا خداوند سبحان در قرآن نام رسول خود را در ردیف نام خود آورده است؟-n2

خداي عالم پيامبر اكرم را در دو جاي قرآن در رديف خودش شمرده است . در سورۀ توبه ، آيۀ 74 مي‌گويد :

وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ .

اين منافقين انتقام نمي‌گيرند ؛ مگر اين كه خدا و رسولش آن‌ها را بي‌نياز كرده است .

در اين آيه خداوند مي‌فرمايد كه خدا و رسول آن ها را بي‌نياز كرده است . اين بي نياز كردن خدا و رسول در عرض هم قرار گرفته است . يعني بي‌نياز شدن مردم به فضل خدا و به فضل   پيامبر در كنار هم آمده است .

و در آيۀ 59 مي‌فرمايد :

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آَتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ .

اگر اين‌ها به آن‌چه خدا و رسول او داده‌اند راضي باشد ... خداي عالم از فضل خودش و از رسول خودش به آن‌ها كرم مي‌كند .

باز هم در اين جا الله و رسول در كنار هم قرار داده شده است .

اگر ما به يك وهابي بگوييم كه ما به فضل خدا و فضل پيامبر ، بي‌نياز شده‌ايم ، همان‌جا فورا مي‌گويند كه شما مشرك شده‌ايد . همان جا فتوي كفر وشرك را  صادر مي‌كنند .

جناب عبد الحليم جندي ،  مشاور مجلس عالي مصر در کتابش به نام الإمام الصادق ، نقل مي‌كند :

روزي ابوحنيفه با امام صادق سلام الله عليه غذا مي‌خورد ، امام صادق عليه السلام بعد از اين كه غذا را خوردند ، فرمودند :

اللهم هذا منك ومن رسولك .

خدايا ! اين نعمت از تو و از پيامبرت به دست ما رسيده است .

ابوحنيفه گفت : چرا براي خدا شريك قرار دادي ؟

امام صادق عليه السلام فرمود :

قرآن مي‌گويد :

أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ .

و در جايي ديگر نيز آمده است :

سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ .

وقتي امام صادق عليه السلام اين دو آيه را خواند ، ابوحنيفه گفت :

گويا تا به حال نه اين آيه را در قرآن خوانده‌‌ام و نه شنيده بودم . الآن از زبان فرزند پيامبر شنيدم .

كنز الفوائد - أبو الفتح الكراجكي - ص 196 و وسائل الشيعة (آل البيت) - الحر العاملي - ج 24 - ص 351 و بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 10 - ص 216 و جامع أحاديث الشيعة - السيد البروجردي - ج 23 - ص 532 و شرح إحقاق الحق - السيد المرعشي - ج 28 - ص 359 – 360 و الإمام جعفر الصادق (ع) - عبد الحليم الجندي - ص 181 – 182 و ... .

پس با توجه به اين قضيه ، اين كه اگر ما مي‌آييم از پيامبر يا از ائمه عليهم السلام حاجتي مي‌طلبيم ، قضاي آن حاجت كار خدايي است . ما معتقد هستيم كه خداي عالم به آن‌ها اين قدرت را داده است كه اين كار خدايي را آن‌ها انجام بدهند . همان‌طوي كه در ميراندن مردم ، خداوند مي‌ميراند :

اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا . الزمر / 42

از آن طرف هم دارد :

الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ . النحل / 28 .

يعني ميراندني كه از اوصاف و اسماء الهي است و از صفات ويژۀ خداوند است ، خداي عالم اراده كرده است كه اين را به جناب عزرائيل و اعوان و انصار او عنايت كند و هيچ ارتباطي به شرك و كفر ندارد .

 

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد