مسیر

احکام فقهی مورد اختلاف متعه ازدواج(ازدواج موقت) تنها دلیلی که اهل سنت در مورد متعه میآورند نسخ آیه متعه است آیا این موضوع صحیح است؟
 
تنها دلیلی که اهل سنت در مورد متعه میآورند نسخ آیه متعه است آیا این موضوع صحیح است؟ چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 1
بدخوب 
احکام فقهی مورد اختلاف - متعه ازدواج(ازدواج موقت)

تنها دلیلی که اهل سنت در مورد متعه میآورند نسخ آیه متعه است آیا این موضوع صحیح است؟


تنها چيزي كه برخي از اهل سنّت در اوائل امر گفته‏اند و اكنون در ميان آنان رواج يافته ، نسخ اين حكم الهي است .

در صورتي مى‏توان حكم به نسخ اين حكم الهي كرد كه دليل قاطع ديگري نسخ را ثابت كند ، امّا هيچ دليلي كه بتواند نسخ را ثابت كند ، و لو در منابع حديثي اهل سنّت ، بر اساس مباني اهل سنت نيز يافت نمى‏شود .

احاديث شيعه اماميّه نه تنها بر نسخ دلالت نمى‏كند ، كه بر تداوم آن ، تا روز قيامت تأكيد دارد

احاديث اهل سنت چهار دسته‏اند :

دسته نخست : احاديثي است كه دلالت بر تشريع حكم متعه مى‏كند :

اين احاديث از گروهي از صحابه نقل شده است ، از عبداللَّه بن عمر و جابربن عبداللَّه انصاري و سلمة بن اكوع و ابن عباس ، كه پيغمبر صلي الله عليه و آله وسلم متعه را اجازه داده‏اند . احاديث 12 و 13 و 14 و 15 از باب نكاح متعه در صحيح مسلم از اين مطلب حكايت مى‏كند . در برخي از اين احاديث آمده است كه : اين حكم را از طرف پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم به‏طور رسمي اعلان كرده‏اند؛ « خَرَجَ عَلَينا مُنادي رَسولُ اللَّه » .



دسته دوم : احاديثي است كه دلالت دارد بر اينکه این حكم از احكامي است كه قابل نسخ نيست:

مانند حديث اوّل و دوّمِ همين باب در صحيح مسلم كه در اين احاديث به آيه شريفه زير استناد شده است :

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ

مائده : 87
ا ي كساني كه ايمان آورده‏ايد ، امور پاكيزه را كه خدا بر شما حلال نموده ، بر خود حرام نكنيد
آيه كريمه دلالت دارد كه : متعه از طيّبات است و خداوند آن را حلال نموده و هميشه حلال خواهد بود و كسي حق حرام كردن آن را ندارد و تحريم آن تجاوز به حكم الهي است .



دسته سوم : احاديثي كه دلالت مى‏كند : متعه در زمان پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم نسخ نشده و حكم آن پس از پيغمبر صلي الله عليه و آله وسلم همچنان باقي بوده است :

مانند : احاديث 15 ، 16 و 17 از باب نكاح متعه صحيح مسلم كه با صراحت دلالت مى‏كند : در زمان ابو بكر و عمر نيز به اين حكم عمل مى‏شد تا اينكه عمر از آن نهي كرد .

و همانطور كه پيشتر گذشت ، اصحاب پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم به اتفاق اين نظريه را داشته‏اند ، حتي مسند احمد نقل مى‏كند كه عمر گفت : متعه سنّت رسول خدا است . مسند احمد بن حنبل ، ج1 ، ص49



ساختگي بودن روايات نسخ متعه

دسته چهارم : احاديثي است كه بر نسخ حكم متعه دلالت مى‏كند:

و اين احاديث از دو نفر از صحابه نقل شده است : 1 - علي عليه السلام 2 - سبرةبن معبد الجهني .
از علي عليه السلام نقل كرده‏اند كه فرمود : پيغمبر صلي الله عليه و آله وسلم ما را از متعه نهي كرد؛ مانند ، حديث 29 ، 30 ، 31 و 32 باب نكاحِ متعه صحيح مسلم .

با توجه به اين كه امير مؤمنان عليه السلام به يقين از كساني بودند كه متعه را جايز مى‏دانستند ، اين احاديث بى‏شك ساختگي است و بر ساختگي و جعلي آن شواهد ديگري وجود دارد كه خواهد آمد .

احاديث 19 ، 20 ، 21 ، 22 ، 23 ، 24 ، 25 ، 26 ، 27 و 28 را سبرةبن معبد الجهني نقل كرده كه در باب نكاح المتعه صحيح مسلم آمده است . جز اين ، حديث ديگري از سبره سراغ نداريم . تنها كسي كه از او اين حديث را نقل كرده ، فرزندش ربيع است و مى‏توان گفت : صحابي بودن سبره ، تنها با همين حديث ثابت شده است؛ يعني اصلاً روشن نيست كه سبره رسول‏اللَّه صلي الله عليه و آله وسلم را ديده باشد .
با وجود اين ، احاديث اين دسته ( چهارم ) ، با احاديث دسته دوم و سوم معارض است و با توجه به اينكه راويان آن احاديث ، اشخاصي چون جابربن عبداللَّه انصاري و ابوسعيد خدري و عبداللَّه بن عمر و عبداللَّه‏بن مسعود ( كه از بزرگان صحابه و مكثر در حديث بوده ) و نيز خود عمر و . . . هستند ، به‏طور مسلم ، بر حديث سبره مقدم است و نمى‏توان به خاطر نقل سبره ، از نقل آن همه صحابه گذشت؛ زيرا عادتاً محال است كه در ميان اصحاب ، حكم تحريم متعه را تنها سبره شنيده باشد .

خطبه‏ي كه تنها يك نفر آن را شنيد !

آيا چنين چيزي ممكن است پيغمبر صلي الله عليه و آله وسلم خطبه‏ي ايراد كنند و غير از سبره كس ديگري از صحابه آن را نشنيده باشد .

با جرأت مى‏توان گفت كه جعل احاديث تحريم متعه ، تنها براي توجيه تحريم عمربن خطاب بوده كه در احاديث مختلف با طرق گوناگون ثابت شده است؛ از آن جمله روايتِ 16 و 17 صحيح مسلم است كه در آنها آمده است : « حتّي نَهى‏ عَنْه عُمَر » و« ثُمَّ نَهانا عَنْهُما عُمَ»

 

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد