مسیر

صحابه(بحث های استدلالی) عزاداری و اشک برای غیر خدا،بدعت یا جایز می گویند در کتاب کافی که کتاب معتبر شیعیان است آمده است که علی(ع) فرموده اند عزاداری بر مردگان از اعمال جاهلیت است، آیا این صحیح است؟
 
می گویند در کتاب کافی که کتاب معتبر شیعیان است آمده است که علی(ع) فرموده اند عزاداری بر مردگان از اعمال جاهلیت است، آیا این صحیح است؟ چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 0
بدخوب 
امام حسین(ع) و اهل سنت - عزاداری و اشک برای غیر خدا،بدعت یا جایز

می گویند در کتاب کافی که کتاب معتبر شیعیان است آمده است که علی(ع) فرموده اند عزاداری بر مردگان از اعمال جاهلیت است، آیا این صحیح است؟

در كتاب كافي نيست بلکه در كتاب دعائم الإسلام است و اين كتاب، از كتاب‌هاي غير معتبر شيعه است و اين روايت هم مرسل است.

روايت به اين شكل است:

و عن علي (عليه السلام) ثلاث من أعمال الجاهلية لا يزال الناس فيها حتى تقوم الساعة: الإستسقاء بالنجوم و الطعن في الأنساب و النياحة على الموتى.

سه چيز از اعمال جاهليت است ... : 1. باران خواستن از ستارگان، 2. طعن و خرده‌گيرى به حسب‌ها و نسب‌ها، 3. نوحه‌سرايي بر مردگان.

دعائم الإسلام للقاضي النعمان المغربي، ج1، ص226 ـ مستدرك الوسائل للميرزا النوري، ج2، ص449 ـ بحار الأنوار للعلامة المجلسي، ج79، ص101 ـ جامع أحاديث الشيعة للسيد البروجردي، ج17، ص369

اين روايت مرسل است و هيچ سندي ندارد و راويان ميان دعائم الإسلام تا أمير المؤمنين (عليه السلام) ذكر نشده است. روايت مرسل هم از ديدگاه شيعه و هم از ديدگاه أهل سنت مردود است.

در اين روايت نهي شده است از نوحه‌سرايي در زمان جاهليت. نوحه‌هايي كه در زمان جاهليت بود، در كتب أهل سنت هم آمده است كه از آن به نعي الجاهلية تعبير مي‌كنند. علامه مجلسي (ره) وقتي در بحار الأنوار اين مباحث را مطرح مي‌كند، اين تعبير را دارد:

أهل الجاهلية كانوا ينوحون و يعدون جرائمه كالقتل و شن الغارات و هم يظنونها خصالا محمودة، فهو يعذب بما يبكون عليه.

در زمان جاهليت، وقتي مردي از دنيا مي‌رفت، نوحه‌سرايي مي‌كردند و جرم‌هايش را مي‌شمردند كه مثلاً اين‌گونه آدم‌كشي مي‌كرد و دزدي مي‌كرد و گمان مي‌كردند كه اينها خصلت‌هاي خوبي است. در حالي‌كه آن ميت به خاطر اين جرم‌ها در عذاب است، آنها به خاطر اين خصلت‌ها بر حال او گريه مي‌كردند.

بحار الأنوار للعلامة المجلسي، ج79، ص108

لذا مرحوم علامه حلي (ره) كه از مفاخر شيعه و از استوانه‌هاي علمي شيعه است، در كتاب منتهي المطلب، جلد 1، صفحه 466 و مرحوم مقدس اردبيلي (ره) از فقهاء نامدار شيعه در كتاب مجمع الفائدة و البرهان، جلد 8، صفحه 75 و مرحوم محقق بحراني (ره) در الحدائق الناضرة، جلد 4، صفحه 168 اين تعبير را دارند:

و النياحة بالباطل محرمة إجماعاً، أما بالحق فجائزة إجماعاً.

نوحه كردن به باطل (و گناه و معصيت و ذكر كارهاي زشت ميت)، بنابر إجماع حرام است. اما نوحه كردن به حق (و ذكر صفات پسنديده و عبادات و خدمات خوب ميت) بنابر إجماع جائز است.

مرحوم شهيد اول (ره) هم در كتاب الدروس، جلد 3، صفحه 162 اين مطلب را بيان كرده است.

نه تنها شيعه، نوحه را تقسيم بندي كرده است به نوحه جاهليت و نوحه غير جاهليت، أهل سنت هم همين تقسيم بندي را كرده‌اند.

مثلاً آورده‌اند:

نهي رسول الله (صلي الله عليه و سلم) عن النعي.

پيامبر (صلي الله عليه و سلم) نهي كرده است از نعي (نوحه‌سرايي به باطل).

مسند احمد للإمام احمد بن حنبل، ج5، ص385 ـ سنن إبن ماجة، ج1، ص474 ـ سنن الترمذي، ج2، ص228 ـ السنن الكبرى للبيهقي، ج4، ص74 ـ فتح الباري في شرح صحيح البخاري لإبن حجر العسقلاني، ج3، ص93 ـ عمدة القاري شرح صحيح البخاري للعيني، ج8، ص19 ـ المصنف لإبن أبي شيبة الكوفي، ج3، ص160 ـ تهذيب الكمال في أسماء الرجال للمزي، ج5، ص377 ـ فيض القدير شرح الجامع الصغير للمناوي، ج3، ص162 ـ التمهيد لإبن عبد البر، ج6، ص326

منظور از نعي چيست؟

إبن منظور در كتاب لسان العرب، جلد 15، صفحه 334 مي‌گويد:

النعي: خبر الموت.

و كانت العرب إذا قتل منهم شريف أو مات بعثوا راكبا إلى قبائلهم ينعاه إليهم.

هلك فلان أو هلكت العرب بموت فلان.

نعي يعني خبر مرده را دادن و ندبه كردن و نوحه‌سرايي كردن. وقتي كسي از ميان عرب كشته مي‌شد يا مي‌مرد، در ميان مردم مي‌گفتند آن شخصي كه چنين و چنان بود و افتخار عرب بود، مرد و با مرگ او، عرب هم مرد.

ألباني هم وقتي به عبارت نعي مي‌رسد، تقسيم بندي مي‌كند به نعي شرعي و نعي غير شرعي. ايشان مي‌گويد:

إن المراد بالنعي الإعلان الذي يشبه ما كان عليه أهل الجاهلية من الصياح على أبواب البيوت و الأسواق كما سيأتي.

مراد از نعي، إعلاني است مانند آنچه كه در زمان جاهليت انجام مي‌دادند و فرياد مي‌زدند بر درب منازل و سر بازارها.

أحكام الجنائز لمحمد ناصر الألباني، ص31

سپس مي‌گويد:

إنما نهي عما كان أهل الجاهلية يصنعونه، فكانوا يرسلون من يعلن بخبر موت الميت على أبواب الدور.

اين نهي از نوحه‌سرايي و إعلان به مرگ، همان است كه در زمان جاهليت انجام مي‌دادند.

أحكام الجنائز لمحمد ناصر الألباني، ص32

سپس ايشان مي‌گويد:

اين‌گونه نيست كه همه نعي‌ها اشكال داشته باشد و اگر در نعي و مدح ميت و نوحه‌سرايي اين‌گونه بگويند:

الصلاة على فخر الأماجد المكرمين و بقية السلف الكرام الصالحين.

اشكالي ندارد.

أحكام الجنائز لمحمد ناصر الألباني، ص33

أن النعي ليس ممنوعا كله.

همه اين نعي‌ها و نوحه سرايي‌ها براي ميت حرام نيست.

پس روشن شد كه اگر اين قضيه در روايات ما آمده و از نوحه‌سرايي بر ميت نهي شده است، قيد شده است كه اگر شبيه نوحه‌سرايي دوران جاهليت باشد، حرام است؛ نه هر نوحه‌اي.

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد