مسیر

توسل آیات واحادیث تائید کننده توسل آیه پنجم اثبات توسل
 
آیه پنجم اثبات توسل چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 1
بدخوب 
توسل - آیات واحادیث تائید کننده توسل

آیه پنجم اثبات توسل

اگر توسل شرک است، پس چرا خداوند سبحان در قرآن نام رسول خود را در ردیف نام خود آورده است؟

خداي عالم پيامبر اكرم را در دو جاي قرآن در رديف خودش شمرده است . در سورۀ توبه ، آيۀ 74 مي‌گويد :

وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ .

اين منافقين انتقام نمي‌گيرند ؛ مگر اين كه خدا و رسولش آن‌ها را از فضلش بي‌نياز كرده است .

در اين آيه خداوند مي‌فرمايد كه خدا و رسول آن ها را بي‌نياز كرده است . اين بي نياز كردن خدا و رسول در عرض هم قرار گرفته است . يعني بي‌نياز شدن مردم به فضل خدا و به فضل   پيامبر در كنار هم آمده است .

و در آيۀ 59 مي‌فرمايد :

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آَتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ .

اگر اين‌ها به آن‌چه خدا و رسول او داده‌اند راضي باشد ... خداي عالم از فضل خودش و از رسول خودش به آن‌ها كرم مي‌كند .

باز هم در اين جا الله و رسول در كنار هم قرار داده شده است .

اگر ما به يك وهابي بگوييم كه ما به فضل خدا و فضل پيامبر ، بي‌نياز شده‌ايم ، همان‌جا فورا مي‌گويند كه شما مشرك شده‌ايد. همان جا فتوي كفر وشرك را صادر مي‌كنند .

جناب عبد الحليم جندي ،  مشاور مجلس عالي مصر در کتابش به نام الإمام الصادق ، نقل مي‌كند :

روزي ابوحنيفه با امام صادق سلام الله عليه غذا مي‌خورد ، امام صادق عليه السلام بعد از اين كه غذا را خوردند ، فرمودند :

اللهم هذا منك ومن رسولك .

خدايا ! اين نعمت از تو و از پيامبرت به دست ما رسيده است .

ابوحنيفه گفت : چرا براي خدا شريك قرار دادي ؟

امام صادق عليه السلام فرمود :

قرآن مي‌گويد :

أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ .

و در جايي ديگر نيز آمده است :

سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ .

وقتي امام صادق عليه السلام اين دو آيه را خواند ، ابوحنيفه گفت :

گويا تا به حال نه اين آيه را در قرآن خوانده‌‌ام و نه شنيده بودم . الآن از زبان فرزند پيامبر شنيدم .

كنز الفوائد - أبو الفتح الكراجكي - ص 196 و وسائل الشيعة (آل البيت) - الحر العاملي - ج 24 - ص 351 و بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 10 - ص 216 و جامع أحاديث الشيعة - السيد البروجردي - ج 23 - ص 532 و شرح إحقاق الحق - السيد المرعشي - ج 28 - ص 359 – 360 و الإمام جعفر الصادق (ع) - عبد الحليم الجندي - ص 181 – 182 و ... .

پس با توجه به اين قضيه ، اين كه اگر ما مي‌آييم از پيامبر يا از ائمه عليهم السلام حاجتي مي‌طلبيم ، قضاي آن حاجت كار خدايي است . ما معتقد هستيم كه خداي عالم به آن‌ها اين قدرت و اذن را داده است كه اين كار خدايي را آن‌ها انجام بدهند .

همان‌طوري كه در ميراندن مردم ، خداوند مي‌ميراند :

اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا . الزمر / 42

از آن طرف هم دارد :

الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ . النحل / 28 .

يعني ميراندني كه از اوصاف و اسماء الهي است و از صفات ويژۀ خداوند است ، خداي عالم اراده كرده است كه اين را به جناب عزرائيل و اعوان و انصار او عنايت كند و هيچ ارتباطي به شرك و كفر ندارد .

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد