مسیر

صحابه(بحث های استدلالی) آیا باید به این صحابه اقتدا کرد؟! آیا باید به این صحابه اقتدا نمود؟!- سرپیچی صحابه در حجه الوداع در خارج شدن از احرام با وجود دستور رسول الله(ص) و بیان سخنان زشت به حضرت
 
آیا باید به این صحابه اقتدا نمود؟!- سرپیچی صحابه در حجه الوداع در خارج شدن از احرام با وجود دستور رسول الله(ص) و بیان سخنان زشت به حضرت چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 0
بدخوب 
صحابه(بحث های استدلالی) - آیا باید به این صحابه اقتدا کرد؟!

آیا باید به این صحابه اقتدا نمود؟!- سرپیچی صحابه در حجه الوداع در خارج شدن از احرام با وجود دستور رسول الله(ص) و بیان سخنان زشت به حضرت

در مراسم حجه الوداع اولین خطبه ای که رسول اکرم(ص) بیان فرمودند در بیان مسائل حج بود که با عکس العمل بسیار زشت صحابه روبرو شدند که می خوانید:

اين خطبه را بزرگان اهل سنت مانند احمد بن حنبل ـ رئيس حنابله ـ در مسند احمد و هم‌چنين در صحيح بخاري و صحيح مسلم به صورت اشاره و كنايه آمده است. هم‌چنين شافعي ـ رئيس شافعي‌ها ـ در كتاب الأم آورده است.

نبي مکرم (صلى الله عليه و آله) در اولين خطبه‌اش، يكي از رسوم جاهليت را که بحث احرام براي حج بود را بيان فرمودند. عرب، به مجرد ورود به مكه، ولو اين‌كه چند ماه قبل از حج بود، مُحْرِماً وارد مي‌شد و خروج از احرام را گناه نابخشودني مي‌دانستند و به  همان حال إحرام تا يوم التروية، روز 8 ذيحجه مي‌ماندند و لبيك گويان در صحراي عرفات و سپس در مشعر الحرام و منا و روز 12 ذيحجه به طواف و سعي بين صفا و مروه مي‌آمدند و براي آخرين بار از احرام بيرون مي‌آمدند. نبي مکرم (صلى الله عليه و آله) خواست اين رسم جاهلي را در همين خطبه اول بشكند كه مشهور شد به متعة الحج. حضرت فرمود:

اي مردم! هر كس قرباني به همراه ندارد، بايد پس از طواف و سعي، تقصير كند و از احرام بيرون بيايد و تمام محرمات احرام براي او حلال مي‌شود، حتي نزديكي با زنان و بايد اين حج را عمره قرار دهد.

من لم يکن معه هدي فليحلل و ليجعلها عمره

هر کس همراه خودش قرباني نياورده، از احرام بيرون برود و اين حج را، حج عمره قرار دهد.

صحيح مسلم، ج4، ص36 و40- مسند احمد، ج3، ص320 - سنن النسائي، ج5، ص144 - سنن أبي داود، ج1، ص426

ولي متاسفانه در اينجا يک عکس العمل خيلي زشت و قبيحي از صحابه سر زد که نه تنها از صحابه، بلکه حتي از يک فرد عادي هم انتظار نبود كه سر بزند. برگشتند گفتند:

يا رسول الله! ما احرام بسته ايم و از اين احرام بيرون نمي آييم، حضرت فرمود: آنچه که من مي گويم عمل کنيد. گفتند: بيرون آمدن از احرام معنايش چيست؟ حضرت فرمود: يعني تمام آنچه که با احرام بستن بر شما حرام شده بود، حتي نزديکي با همسران بر شما حلال شد.

صحابه، يک تعبيري خيلي زشت به كار بردند در صحيح بخاري و صحيح مسلم که نزد برادران اهل سنت، اصح الکتاب بعد از قرآن هست، اینچنین آمده:

عطاء قال سمعت جابر بن عبد الله رضي الله عنهما في ناس معي، قال: أهللنا أصحاب محمد صلى الله عليه و سلم بالحج خالصا وحده، قال عطاء: قال جابر: فقدم النبي صلى الله عليه و سلم صبح رابعة مضت من ذي الحجة، فأمرنا ان نحل، قال عطاء: قال: حلوا و أصيبوا النساء، قال عطاء: و لم يعزم عليهم و لكن أحلهن لهم، فقلنا: لما لم يكن بيننا و بين عرفة الا خمس، أمرنا ان نفضي إلى نسائنا، فنأتي عرفة تقطر مذاكيرنا المنى، قال: يقول جابر بيده كأني انظر إلى قوله بيده يحركها.

صحيح مسلم، ج4، ص36، حديث3002، کتاب الحج، باب بيان وجوه احرام - صحيح بخاري، ج8، ص162

صبحگاه روز چهارم ذي الحجه بود که ما وارد مکه شديم. پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) دستور داد: از احرام بيرون بيائيد و مي توانيد با همسرانتان هم نزديکي کنيد. عرض کرديم: يا رسول الله! از الان تا عرفه، جز 5 روز فاصله نيست. پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) دستور مي دهد كه ما با زنانمان نزديکي کنيم و به عرفه بيائيم در حالي که از آلتهاي ما مني قطره قطره مي ريزد؟! جابر مي‌گويد: با دستشان هم حرکت مي دادند ... .

اين تعبير در بخاري هست که مي‌گويد:

فقالوا ننطلق الي مني و ذکر أحدنا يقطر منيا.

ما برويم به منا، در حاليکه از آلت بعضي از ماها، مني قطران مي کند.

صحيح بخاري، ج2، ص171، حديث1677

و در روايت ديگر آمده كه:

فيروح احدنا الي مني و ذکره يقطر منيا.

صحيح بخاري، ج3، ص114، حديث2546، باب الشرکة

جالب اين هست که وقتي صحابه اينچنين برخورد مي کنند، نبي مكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) ناراحت و عصباني و غضبناک مي شود. صحيح مسلم از عايشه نقل مي‌كند:

فدخل علي و هو غضبان، فقلت: من اغضبک يا رسول الله؟ أدخله الله النار.

پيغمبر آمد نزد من در حجره اي که من بودم. ديدم نبي مكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) غضبناک است. گفتم اي رسول خدا! چه کسي تو را غضبناک کرده است؟ خدا او را وارد آتش جهنم کند.

صحيح مسلم، ج4، ص34

قرآن درباره غضب و ايذاء پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) تعبير خيلي تندي دارد و مي‌گويد:

إن الذين يؤذون الله و رسوله لعنهم الله في الدنيا و الآخرة و أعد لهم عذابا مهينا (سوره احزاب/آيه57)

در مسند احمد از قول عايشه نقل مي‌كند:

من أغضبك؟ أغضبه الله! قال: و ما لي لا أغضب؟ و أنا آمر بالامر فلا اتبع.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) را ديديم كه غضب در سيماي او کاملا مشاهده مي‌شود. گفتم: يا رسول الله! چه کسي تو را به غضب آورده؟ خدا بر او غضب کند. حضرت فرمود: چرا من غضبناک نشوم، دستور مي دهم، ولي صحابه دستور من را پيروي نمي کنند و از سخنان من اطاعت نمي کنند.

مسند احمد، ج4، ص286 - كنزالعمال للمتقي هندي، ج5، ص275 - تذکره الحفاظ للذهبي، ج1، ص116 - ذکر اخبار اصبهان لأبو نعيم اصفهاني، ج2، ص162

 
 
تمامي حقوق اين پايگاه محفوظ و متعلق به شميم شيعه ميباشد. کپي برداري از مطالب سايت برای عموم آزاد مي‌باشد